Roadtrip Oostkust

 14203362_1156276744444902_5122444064897454579_n

Roadtrip Cairns tot Melbourne

Vanaf eind juli was ik klaar met het werk als aupair. Mijn vriend kwam naar Brisbane en maakte kennis met mijn gastgezin en ik liet hem Brisbane zien. Na twee dagen nam ik afscheid van de familie, ik had een mooie boomerang en ketting meegekregen. Daarna werd het écht tijd voor onze roadtrip. We vlogen naar Cairns (North Queensland), overnachtten daar één nachtje in een hotel en huurden daarna een campervan. Wat was het mooi daar in het tropische noorden! Alles was zo enorm groen! Het tropische regenwoud grensde aan de oceaan en dat leverde bijzondere plaatsjes op. We zijn met de campervan eerst naar het noorden gereden om Port Douglas en het Daintree Rainforest te bezoeken. Daintree is het oudste regenwoud ter wereld en de dag dat we hier waren was het ook echt vochtig en klam weer. We hebben heerlijk in het regenwoud door de modder geklauterd en kwamen onder de rode modder weer terug. Op de weg uit het regenwoud kamen we de bekende Cassowaries tegen, vandaar alle waarschuwingsbordjes en drempels.

 

Atherton en Great Barrier Reef

De volgende dagen reden we langs de Atherton Tablelands, een stukje Outback en hadden we een duiktrip in Cairns naar het Great Barrier Reef. Wegens de harde wind, en het slechte zicht was dit niet zo’n succes. Het stuk waar we doken was niet zo kleurrijk en er waren niet zoveel dieren te zien. De volgende dagen reden we verder naar het zuiden met een stop bij Townsville en een dagje op Magnetic Island, een supermooi eiland waar we koala’s en kangaroos gespot hebben. Daarna reden we door naar de Cassowary Coast en Airlie Beach. We maakten een zeiltrip naar de Whitsundays, een prachtige eilandengroep met het witste strand ter wereld. Het snorkelen hier was super! Het koraal was heel kleurrijk en zat vol met vissen, en ik heb zelfs een zeeschildpad gespot. We overnachtten voor het eerst op een betaalde camping in verband met het strenge campingverbod in deze omgeving. De volgende dag reden we door naar Noosa, een supertoerische kustplaats, waar we voor het eerst walvissen hebben gespot.

Rainbow Beach, Byron Bay en Sydney

14100474_1156277097778200_6946458733337485280_n14089013_1156277284444848_5636463096961004626_n

Vervolgens reden we door naar Rainbow Beach, waar we gestruind hebben op de prachtige zandverstuiving. De volgende dag reden we door naar Byron Bay, een tocht van een aantal uurtjes. Daar maakten we de bekende kusttocht naar de oudste vuurtoren van het land om te genieten van het mooie uitzicht. Dit stukje was het meest oostelijke puntje van het vasteland. Daarna was het alweer tijd om te rijden naar Sydney. Met een veerboor steekten we de rivier over om door te varen onder de Harbour Bridge en uit te komen bij het Sydney Operahouse. Met een wandeling door de vroege avond konden we de stad bewonderen in de mooie verlichting. De volgende dagen brachten we door in en om de stad, aan het bekende strand Bondi Beach en een dagje in het centrum. Daarna brak het moment aan om de Blue Mountains te bezichtigen. Een stukje adembenemende natuur met supermooie bergen en kliffen in een blauwe gloed van de Eucalyptus bomen. Hier maakte we een uitdagende wandeltocht van ruim 4 uur. 14205925_1156277137778196_2088930767483861785_oLangs de
kliffen afdalen en vervolgens weer omhoog klimmen om de mooiste watervallen en vergezichten te zien. We overnachten op een supermooie boskampeerplek midden in de natuur en maakten een lekker kampvuurtje met gesprokkeld hout. De volgende dag besloten we nu op een rustige manie14203328_1156277014444875_8947046544907325650_nr een ander stuk van de Blue Moun
tains en de beroemde Three Sisters te bekijken door gebruik te maken van de Skyrail, de steilste treinrails en kabelbaan ter wereld.

 

Canberra en Melbourne

Daarna gingen we op naar Canberra, de hoofdstad van Australië, waar we een bezoekje pleegden aan het parliamentsgebouw. We reden daarna door richting het zuiden en kwamen aan de eind van de volgende dag alweer aan in Melbourne. Daar genoten we in de avond van deze artistieke stad, met leuke straatmuzikanten en bijzondere gebouwen. De volgende dag reden we naar de kust om de Great Ocean Road te rijden. Echter was het slecht weer en zijn halverwege weer terug gegaan omdat deze toeristische trekpleister toch tegenviel. We hadden al zoveel mooie kust plaatsen en wegen gezien dat deze geen indruk meer maakte. Hierna volgde een nachtje in een hostel omdat we de campervan al moesten inleveren. De laatste dag hebben we Melbourne  nog eens verder bezichtigd en hebben we het afgesloten met wat eten met een aupairvriendin van mij die ons ook afzette bij het vliegveld. En daar vlogen we, op naar Bali.

 

Duikavontuur en Australia Zoo

13537754_10154306302434609_4807497723849957873_n13524499_10154306302219609_275179072323991806_n13566938_10154306302154609_6483737984035897572_n

Het is alweer eventjes geleden dat ik mijn laatste blog schreef, inmiddels ben ik al in de één na laatste week in het gastzin als aupair. Op 23 juli gaat de rondreis hier beginnen en daar heb ik superveel zin in!! Als voorbereiding voor mijn reis heb ik twee weken geleden in het weekend een Openwater Duikcursus gevolgd, zodat ik straks meteen kan duiken in het Great Barrier Reef!:) Dit was een driedaagse cursus waarin je leert duiken tot max. 18 meter diep. Ik vond duiken in het begin van de cursus nogal eng… In de theorie werden alle risico’s van duiken beschreven en hoe je moet voorkomen en wat je moet doen als er iets misgaat. De eerste dag kregen we een training in een overdekt zwembad, de tweede dag in de rivier en de derde dag in de zee. Deze training was een hele opgave en uitdaging voor mij zowel (zeker in het begin) mentaal, als fysiek. Mentaal vooral omdat ik in het begin best wel angstig was, het ademen onder water is best wennen en voelt vrij onnatuurlijk, en vooral dat je zolang onderwater kan blijven. Dat vooral in combinatie met de oefeningen, die niet allemaal meteen goedgingen, maakte het best spannend. Maar gelukkig waren we maar met twee cursisten en nam de instructeur alle tijd voor mij. De tweede dag was een grotere uitdaging, de rivier in, dit vond ik nog spannender, want nu gingen we een stuk dieper en ben je niet meteen weer boven. Ook was het fysiek een uitdaging, wat is die tank enorm zwaar, met dat ding op mijn rug kan ik amper lopen, laat staan het water inkomen, haha.. Gelukkig waren de andere cursisten sterke mannen die mij wel konden helpen.  Het water erg troebel waardoor we bijna niets konden zien. Maar ik liet mij niet leiden door mijn angst, bleef rustig ademhalen (wat het allerbelangrijkst is bij duiken) en ronde de oefeningen onderwater allemaal goed af. Ik was toch wel echt blij toen we klaar waren, ik begon wel behoorlijk koud te worden in het water. De volgende dag was de laatste dag, omdat het water in de rivier te troebel was om er nog in te duiken gingen we met een boot de zee op. Wat een enorme golven waren er op zee! Toen de boot stilgelegd werd en we ons klaar begonnen te maken voor de duik begon ik misselijk te worden, dus zo snel mogelijk het water in, want dan zou de zeeziekte meteen weg zijn. En dat was het geval. Toen de duik met alle oefeningen gemaakt. Het was leuk om te kunnen duiken en was inmiddels zelfverzekerd onder water. We zagen wat mooie vissen, zoals Nemo- visjes, en supermooie zeesterren.  Maar ook hier was het water nog wel een beetje troebel. Ik was echter wel vrij koud geworden en toen we een pauze hielden op de boot kreeg ik het nog veel kouder en dat was niet het ergst, ik werd ook nog vreselijk zeeziek. Wat een enorm naar gevoel, het enige waar ik naar verlangde was zo snel mogelijk weer aan wal zijn… De tip die ik kreeg, naar de horizon kijken, was het enigste wat ik nog kon doen om mij redelijk te voelen, als ik ook maar een seconde naar iets anders keek, vooral naar de boot, werd ik weer vreselijk misselijk. Maarja we hadden nog één duik te gaan. Dus toch maar besloten die te gaan doen. De instructeurs hielpen mij met het aantrekken van de duikspullen, want ik voelde mij zo ziek dat ik dat zelf niet meer kon. Toen het water in, nu aan de hand van de duikinstructeur, want ik was inmiddels zo vermoeid en koud, dat het anders niet meer veilig zou zijn. Gelukkig hoefden we deze laatste duik geen aparte oefeningen meer te doen, ik was zo ontzettend blij toen de duik klaar was. Ik kon amper nog op de boot komen. Ik rilde vreselijk en was behoorlijk uitgeput. Op de boot probeerde ik mijn duikpak uit te doen om een warm vest aan te trekken, maar dat was geen goed idee, meteen begon ik weer super misselijk te worden.. Tijdens het varen ging het echter over, doordat ik voor mij uitkeek. Maar wat was ik enorm blij toen we aan land kwamen en ik mijn warme kleren weer kon aantrekken. Wat was ik trots dat ik mijn duikcertificaat gehaald had:)

Het weekend erop ben ik met mijn gastgezin naar de Australia Zoo 13592345_10154306302204609_396508938341739903_ngeweest. Een superleuk uitje! Het park was opgedeeld in de verschillende werelddelen, met de planten en dieren van dat deel. Vooral Australië had uiteraard een groot deel! We mochten Koala’s en Kangaroos aaien, heel bijzonder. Vooral Kangaroos, die hebben zo enorme zachte, donzige vacht! Dat had ik nooit verwacht. Ook hebben we gezien hoe de zookeepers met tijgers spelen en tijgerbaby’s de fles geven en crocodillen voeren. Wauw, wat een enorme krokodillen hebben ze hier! Waarvan de meesten door de enige echt
crocodile hunter Steve Irwin gevangen.

Verder heb ik de 13516491_10154306302249609_337403643103485133_nafgelopen weken niet zo veel bijzonders gedaan, vooral voor de kinderen gezorgd die vakantie hadden. En een paar keer met vriendinnen afgesproken in de stad.  De volgende keer dat ik blog zal ik met mijn rondreis begonnen zijn en hoop ik over een hoop avonturen te kunnen schrijven!!!

Kampeeravontuur

IMG_5449Afgelopen weekend ben ik samen met een vriendin van hier wezen kamperen. Mijn hostgezin had hun kampeerspullen gevonden, dus dit hebben wij in de auto geladen om te vertrekken naar het mooie national park Springbrook. We hebben hier een dag heerlijk genoten van de mooie natuur. Foto’s gemaakt van het geweldige uitzicht en de waterfallen en rondgewandeld. Vervolgens gingen we op weg naar een camping. We kwamen er voor dit weekend achter dat je niet overal in Australië mag kamperen en vooral de Gold Coast schijnt hier heel streng op te zijn. Dus toch maar een camping opgezocht, i.p.v. een halfuurtje was het een uur hier naartoe rijden, over de enorm kronkelende wegen over de bergen. We overnachtten in Beechmont, iets meer
richting het Noorden. Al giechelend zetten we onze tentje op, met wat tips van de buurman die zat te kijken hoe wij zaten te prutsen. Toen ons tentje stond was het wel kleiner dan gedacht, 2 – persoons, dan lig je ook echt d
icht naast elkaar, lekker knus. Op zoek naar hout om een vuurtje te maken kwamen we erachter
dat je dit bij de camping kon kopen voor $12,-… Dat vonden we veelste duur voor een beetje hout, dus hebben toen maar in de auto onze maaltijd genuttigd, want het was donker en koelde snel af. Toen we s’avonds laat uit de auto kwamen om in onze tent te gaan slapen, was het echt koud buiten! Snelin de slaapzakken, maar met twee slaapzakken in elkaar heb ik heerlijk warm gehad.

IMG_5417

IMG_5483

 

 

 

 

De volgende ochtend vroeg opgestaan, heerlijk in de buitenlucht en naar de

bergen kijkend ontbeten. Spullen ingepakt en vertrokken naar Mount Tamborine, een berg en national park. Daar hebben we een leuke wandeling gemaakt, wel bijzonder dat hier de begroeiing heel anders was dan in Springbrook NP. Hier was het tropisch regenwoud terwijl het IMG_5501een dag eerder en 30 km naar het zuiden loof en dennenbos was. In de middag zijn we naar een grot met ‘Glowworms’ geweest. Dit zijn wormen die lichtgeven in het donker. Dit was bijzonder om te zien, het leek net alsof je allemaal lampjes of sterretjes om je heen zag in hIMG_5503et donker. Toen we uit deze ‘man- made’ grot kwamen die speciaal gemaakt is voor de glowwormen, omdat ze steeds minder voorkomen, was het weer wat slechter. Daarom besloten we maar terug naar huis te gaan. Al met al een heerlijk weekendje weg!

Storm, regen en zon

Terwijl het bij jullie lekker zomer aan het worden is begint hier de ‘winter’. Het lijkt een beetje op de begin van de herfst in Nederland. Het weer is sinds vorige week behoorlijk omgedraaid. Het waait enorm en dit weekend hebben we zulke erge regen gehad dat rivieren overstroomden, bijzonder wat 1 nacht stortregen hier kan doen! Het is nu meestal rond de 20 graden overdag en ’s avonds koelt het af tot 8 tot 10 graden. Dus de zomerjas, lange broek en vest worden weer gebruikt.

Wel gek is dat het nog weIMG_5352
l heel snel warm kan worden als de zon schijnt, dan voelt het zo ineens als 25 graden! Dus naar het strand gaan kan hier nog prima in de winter. Vorig weekend ben ik met een vriendin naar de Sunshine Coast geweest, één van de beroemde stranden van Brisbane, heerlijk een dagje liggen zonnen en zwemmen. De dag erop ben ik met het gezin naar een echte country fair geweest in het kleine dorpje. Dat was ook leuk om een beetje het dorpsleven in Australië te ervaren.

De afgelopen week heb ik vooral veel binnen gezeten en mij vermaakt met boeken lezen, series kijken, piano spelen  en reis plannen maken. 22 juli is mijn laatste werkdag als aupair en daarna ga ik rondtrekken! Daar heb ik nu al super veel zin in. Het werk als aupair begint nu vrij gewoontjes te worden en met al die leuke verhalen om mij heen van andere reizigers begin ik ook echt wel de kriebels te krijgen om ook te reizen!!

Dit weekend was het slecht weer, vooral de zaterdag, dus maar thuis gebleven en even een korte wandeling door de regen gemaakt met het gezin om de overstroomde rivier in het park te bekijken. En gisteren ben ik gezellig met twee Duitse vriendinnen de stad in geweest, een mooie nieuwe portemonnee gekocht, (want mijn oude is vorige week gestolen) samen geluncht en naar de film Money Monster, geweest. Dat was erg gezellig!

Relaxed leven

Deze week heb ik een heerlijk weekje gehad. Afgelopen dinsdag heb ik voor het eerst kangaroos gezien in een wildlife park. Rondom Brisbane leven niet veel Kangaroos en degene die er leven laten zich moeilijk zien. Verder heb ik nog wat andere dieren gezien die vooral in dit nationaal park D’Aquilar voorkome
n. De aussies zijn echt aardige mensen, ik was hier in mijn eentje en tijdens mijn IMG_5324wandeling door het park sprak een oudere man mij aan die net als mij ook aan het fotograferen was en
maakte een gezellig praatje en liet me een aantal dieren zien om te fotograferen. De rest van de week heb ik lekker rond het huis vertoefd en voor de kinderen gezorgd.
Op zaterdag ben ik met een aantal andere aupairs meegegaan naar Panyiri, een Grieks Festival in Brisbane. Het festival was een groot festival met veel Grieks eten, muziek, dans en met wedstrijden als koffie maken, met borden gooien, etc. Het was gezellig, lekker Griekse Honeypufss gegeten en een beetje rondgelopen. Daarna zijn we nog de stad in gegaan, voor het eerst door het echt centrum van de stad gelopen. Allemaal hele hoge gebouwen en druk met verkeer, maar het is lang niet zo  druk met mensen als in de Nederlandse grote steden. Alles in de stad is vrij nieuw en strak. Het is echter wel gezellig, door de vele muziek en optredens door de stad. We waren met een leuk groepje aupairs, dus de volgend
e weer met zijn allen afgesproken voor een dagje strand. Dit keer het man-made strand in de stad, De Southbank Parklands, een supermooi park, zwembad en strand aan de rand van de stad en rivier. Echt een super plek om te relaxenJ Het weer is hier nog steeds heerlijk, iedere dag zo rond de 27 graden en IMG_5264zonnig. Dat het herfst is begin ik nu wel te merken aan de koudere nachten, zo rond de 15 graden.

Wauw! Wat is het hier mooi

Bribie Island

IMG_4812

 

Nu snap ik de liefde van velen voor Australië echt! Wat een paradijslijk plekje hebben we gevonden, Bribie Island! Echt een supermooi eiland! We kwamen het eiland op die als enigste van de eilanden rond Brisbane is waar je met de auto naar toe kunt rijden en gingen eerst langs het bezoekersinformatiepunt. Daar gaf een hele vriendelijke medewerkster ons tips over onze rondtour op het eiland, ze stippelde een ideale route uit met alle hoogtepunten. Wat een heerlijke rust was er hier we liepen langs de kust, op een mooi wandelpad. Het was ronduit ontzettend mooi. Ook zijn de facilitaire voorzieningen hier echt super, overal gratis schone wc’s en bij badplaatsen douches en kleedruimtes. Na langs de kust te hebben gewandeld en de pier te hebben bezocht reden we naar een ander deel van het eiland waar we
op het strand lunchten en aan de eind van de middag reden we naar de kant van het eiland waar bekendIMG_4915 staat op een supermooie zonsondergang. En het was ook echt een adembenemend om te zien. Aan de rand van het water in een park met uitzicht op de Glasshouse Mountains. Een echt perfect vakantie dagje.

 

Routine

Aan leven in het gezin ben ik nu gewend, al beginnen de kinderen nu ook eigenwijzer te worden. Alles gaat niet meer zo makkelijk als in het begin, het uit bed krijgen, laten eten en op tijd op school komen is een uitdaging, iedere ochtend weer. Het vraagt geduld en consequentie om dat voor elkaar te krijgen, maar het is mij altijd nog gelukt om op tijd op school te komen. Dat is mijn IMG_4863uitdaging hier iedere dag! Ook is het leven in het gezin nu anders om dat Kirstie, de moeder, van huis is de aankomende weken. Het is nu een stuk chaotischer in het huis, Kirstie was nog wel redelijk georganiseerd, David is een stuk chaotischer. Maar gelukkig is het tot nu toe steeds wel goed gekomen omdat ik wel kon inspelen op de dingen die hij vergat, zoals lunches voor de kinderen maken, boodschappen doen en benzine tanken. Het blijft soms wat dat betreft nog steeds wel wennen, maar we kunnen wel goed samen overweg. Het leven als aupair begint vrijwel een routine matigheid te worden, ik ben echt gewend aan het ritme en heb soms momenten dat ik mij wel eventjes verveeld voel. Al kan ik me wel vermaken in mijn vrije tijd met goede boeken, films/ series, pc, hardlopen, etc. Maar het allerleukste zijn de dagjes weg in het weekend, want dan voel ik me echt op reis! Hopen dat ik dat nog meer kan doen met mijn nieuwe vriendinnen hier.

Hardlopen, levensgevaarlijk!!

Wennen
De eerste twee weken zitten er al weer op. De eerst week was een week van wennen, aan een nieuw ritme, nieuwe omgeving en nieuwe mensen. IMG_4749Het wennen aan mijn nieuwe biologische ritme ging echt snel, na 2 dagen was ik al helemaal gewend en werd ik alweer wakker net voor mijn wekker die iedere werkdag om 7.30 uur gaat. De ouders waren nog thuis en hielpen mij met alles, dat was erg fijn. Deze week is David nog thuis om mij te helpen en vanaf volgende week moet ik het echt alleen doen. Maar daar heb ik alle vertrouwen in. De kinderen zijn lief en behulpzaam. Ik merk dat ik nog wel mijn eigen ding hier moet gaan vormgeven. Dit weekend had ik voor t eerst afgesproken met een aantal andere aupairs bij het Mt Coo-tha Lookout. Dit is een berg met uitkijkpunt over Brisbane en regio. Het uitzicht hier was supergaaf! Ook was het gezellig met de andere aupairs, met een paar klikte het wel, dus daarmee ga ik zeker vaker leuke dingen mee ondernemen!!

Anzac Day
Ook een hele ervaring deze week was Anzac day. Dat is de nationele herdenkingsdag waarop alle Australische en New Zeelandse militairen herdenkt worden die in oorlog gediend hebben of gestorven zijn. Het was een ceremonie die plaatsvond voor zonsondergang, dus om 3.45 uur ging ik eruit. David en Kirsty zijn beiden militairen en vinden deze dag dan ook extra bijzonder. Ik mocht met het gezin mee naar de ceremonie op de legerbasis, wat heel speciaal is omdat alleen familie van militairen dit mogen. Het was een hele officiële ceremonie, met daarna een gezamenlijk ontbijt.

City Center
In het weekend ben ik lekker een dagje naar Brisbane City Center gegaan met een vriendin hier, dat was erg gezellig, maar wat een regen, echt letterlijk doorweekt kwamen we bij de bioscoop aan waar we het superkoud hadden door de airco. Ja, het regent hier niet vaak, maar als het regent valt het ook urenlang met bakken uit de lucht! Het autorijden in het centrum is wel een uitdaging, met drie of vier rijbanen naast elkaar die allemaal heel druk zijn. Ik zat heel geconcentreerd achter het stuur, maar gelukkig ging het goed. Ik ben al goed gewend aan het links rijden, dat is een nieuw automatisme geworden en de enorme hellingen en dalen wennen ook. Maar die drukte is nog wel een ding waar ik aan moet wennen.

Het begint
Afgelopen week begon het echte werk, alhoewel ik zie het niet echt als werk. De ouders zijn iedere dag vroeg in de ochtend weg naar hun werk en komen rond 18 uur thuis, in de tussentijd zorg ik voor de kinderen en breng/ haal ze van school en het gastouderverblijf waar de jongste 2 dagen in de IMG_4802week heen gaat. Het werk begint nu te wennen, al merk ik nu ook wel dat het niet heel makkelijk is twee van die jonge kinderen uit bed te krijgen, te laten eten en op tijd op school te komen. Al is het tot nu toe iedere ochtend uiteindelijk wel gelukt. Ik ben nu manieren aan het uitvinden om de kinderen toch te laten doen wat ze moeten doen als ze iets niet willen. Zeker Penelope (2 jaar) heeft nogal last van NEE buien, maar tot nu toe weet ik wel manieren te bedenken om daarmee om te gaan. De kinderen zijn ook heel verrassend en grappig en het is gezellig om samen naar het park te gaan, trampoline te springen, en ze aan het lachen maken.

Hardlopen, levensgevaarlijk
Vandaag kwam ik voor het eerst een slang tegen tijdens mijn rondje hardlopen door het park. Die slang was net het pad aan het oversteken waar ik overheen liepen. Ik zag pas die slang (die zich in S- vorm zich mijn voeten bewoog) pas op het allerlaatste moment toen mijn linkervoet er precies voorstond en kon er net een sprong overheen maken. Gelukkig dat mijn reflexen wel zo snel werkten. Anders was ik er precies op gestapt! Het was een Easter Brown snake, de dodelijkste slang die er in Australië is, en de op-een-na- dodelijkste ter wereld. Gelukkig is het allemaal net goed gegaan, maar de volgende keer kijk ik wel beter voor me tijdens het hardlopen.

Down Under: Het avontuur start

IMG_4703

Op maandag 18 April was het zover, ik begon mijn reis vanuit Oene (Gelderland) naar Brisbane (Queensland). Op maandag vertrok ik om kwart over 6 in de ochtend om vervolgens vanaf Deventer met de trein naar Düsseldorf te reizen waar om 11.30 uur mijn vlieguitg vertrok naar Abu Dhabi. Het zou een lange reis worden en ik zag er best tegenop, maar uiteindelijk is het mij erg meegevallen. De treinreis naar Düsseldorf was zo voorbij. Vervolgens daar het vliegtuig op wat ook geen probleem was, ik vloog met Etihad, en had een hele fijne service aan boort. De 7 uurtjes in het vliegtuig prima vermaakt met boeken lezen, over de woestijn uitkijken met mijn plekje aan het raam en muziek luisteren. Vervolgens had ik 1,5 uur overstaptijd in Abu Dhabi, iets waar ik wel gestresseerd over was. Maar bij de douane gaf ik aan dat ik snel bij mijn volgende vlucht mocht zijn, dus was meteen aan de beurt, hard over het vliegveld lopen en ik was ruim op tijd bij mijn Gate. Ik had ondertussen wel erge honger, want op de vorige vlucht hadden we al wel lunch gehad maar geen diner. In het volgende vliegtuig kregen we om 23.30 uur ons diner… Maar ondanks dat dit keer het eten niet echt te eten was, het toch maar naar binnen gewerkt om met een volle maag te kunnen slapen.. Vervolgens gingen de lichten uit en probeerde ik te slapen. Ik heb het volgehouden bijna 8 uur mijn ogen dicht te houden en te dommelen, maar slapen lukte niet echt… De volgende uren heb ik mij vermaakt met wat lezen, muziek luisteren en een film kijken, maar die gingen zo voorbij… Voor de landing kregen we nog een licht diner, wat ook niet te eten was… dus maar wat laten staan… En daar landden we in Brisbane om 17.40 uur op dinsdag:) De Boarder Security was hier vrij streng, dus stond ruim een half uur voor de paspoort controle te wachten en moest daarna nog door honden besnuffeld worden omdat ik zand onder mijn zolen had, maar dat was goed dus toen mocht ik doorlopen! En daar wachtte miIMG_4702jn gastgezin (Elizabeth (5), Penelope (2), Kirsty (31) en David (30) ) op mij, mijn oppaskindjes kwamen meteen naar mij toe met een mooie tekening met mijn naam erop! Ook de ouders waren erg aardig en geïnteresseerd. Vervolgens reden we naar hun huis, waar ik de kindjes en ouders mijn cadeautjes gaf en daarna ging dineren met het gezin. Eindelijk eens lekker eten!! David is chefkok geweest, dus heb hier qua eten niets te klagen:)

 

 

VanIMG_4700daag had ik een rustig dagje, ik mocht uitrusten van mijn jetlag, maar heb helemaal geen last daarvan:) Het was een stralende dag, volop zon en een heerlijke 28 graden! Vanochtend maar even mee gegaan met het naar school brengen van Elizabeth. Helemaal trots ging ze mij aan haar juffrouw voorstellen! De ouders hadden ook vrij vandaag dus ik hoefde verder niets voor de kinderen te doen. Ik ben even met Kirsty een Australisch bankpasje en simkaart gaan halen, kleine boodschapjes doen en daarna gingen we lekker bij de Kebabzaak lunch halen. ‘S middags ging ik het park dat 5 minuutjes lopen van ons huis af is bezoeken. Hier heb ik heerlijk gewandeld en foto’s gemaakt. Zoekende naar ‘bijzondere’ dieren kwam ik op een gegeven moment een schildpadje tegen die ik zag doordat ik met mijn zoomlens op een eend inzoomde en toen was ik helemaal verrast!! Even later zag ik een heleboel schildpadjes zwIMG_4640emmen, echt superleuk!! Ook kwam ik nog een eng doorzichtig insect en boskalkoen tegen, heel gaaf! Vervolgens heb ik nog even gespeeld met Elizabeth en Penelope, dineren en nu zit ik op de bank dit blog te schrijven. Zin in mijn avonturen hier… Morgen mijn eerste lesje links autorijden.. Ben benieuwd!!

 

 

Worden wie je bent

WP_20160325_13_00_36_Pro
Persoonlijke ontwikkeling richt zich vaak op het worden wie je wilt zijn. Maar in hoeverre kan je worden wie je wilt zijn? En voor hoeverre ligt wie je bent vast? Dat is een vraag waar geen antwoord op is. Psychologen hebben nog altijd verschillende theorieën over in hoeverre je persoonlijkheid vastligt en in hoeverre het beïnvloed wordt door je omgeving. Ik geloof dat beiden een invloed hebben. Vandaar dat ik ‘worden wie je bent’, een verwoording vindt voor je persoonlijke ontwikkeling. Ik zie het als een midden tussen het zijn wie je bent en het worden van wie je wilt zijn. Persoonlijke ontwikkeling moet naar mijn mening bestaan uit het accepteren van jezelf zoals je nu bent en van daaruit jezelf te ontwikkelen naar wie je bent. Ik kan zo graag een heel extravert en dominant persoon willen zijn, maar als mijn natuurlijke aard introvert en onderdanig is kan ik nog zo hard aan mijzelf werken, maar zal ik nooit totaal het tegenovergestelde worden. Ik kan wel wat extraverter en dominanter worden, maar daar zit een bovengrens in. Ik weet dat ik dat moet accepteren en niet van mijzelf verwachten dat ik een persoon wordt die ik niet ben.

Boeken:

Persoonlijke ontwikkelen – Worden wie je écht bent: Godfried Ijsseling